„Ja tylko po męża przyjechałam”. Parkingowa samowolka pod Nowym Kościołem

Na chwilę. Zaraz odjeżdżam. Po receptę do przychodni. Ja tylko po męża przyjechałam. Takie tłumaczenia można usłyszeć podczas krótkiej wizyty na parkingu przy rybnickiej bazylice św. Antoniego. Problem w tym, że parking – jak przypomina proboszcz – nie jest przeznaczony dla tych, którzy akurat muszą tylko na chwilę zostawić tam samochód
Wystarczyło niespełna 10 minut obserwacji parkingu przy Nowym Kościele, aby zobaczyć, że problem, o którym mówi Proboszcz Bazyliki św. Antoniego, nie jest wyłącznie teoretyczny.
W tym czasie odnotowaliśmy co najmniej dwa przypadki samochodów, których kierowcy najwyraźniej nie przyjechali ani na liturgię, ani w sprawie związanej z funkcjonowaniem parafii. Jednym z nich była kobieta, która na uwagę dotyczącą parkowania odpowiedziała krótko:
Ja tylko po męża przyjechałam.
Być może tylko po męża, ale w tym czasie samochód zajmował miejsce na parafialnym parkingu.
I to nie jedyny taki przypadek. Problem jest boleśnie znany Proboszczowi Bazyliki, ks. Markowi Bernackiemu. Jak mówi, podobne sytuacje powtarzają się nieustannie
Taki stan rzeczy jest każdego dnia. Przy świątyni jest samochodów mnóstwo, mimo że jest znak, który informuje wjeżdżających na teren naszej parafii, że parking przeznaczony jest tylko dla uczestników liturgii i załatwiających sprawy w kancelarii parafialnej – mówi ks. Bernacki.
Teoretycznie sprawa wydaje się więc prosta. Jest oznakowanie, jest określone przeznaczenie terenu. W praktyce kierowcy często traktują go jak zwykły, darmowy parking w centrum miasta.
Nagle wszyscy załatwiają sprawy w kancelarii. Z niemałą ironią to mówię, ale, no, mamy problem z parkingiem – przyznaje Proboszcz
I problem nie dotyczy wyłącznie parafian. Z parkingu korzystają również osoby związane z pobliskimi szkołami, pacjenci przychodni, właściciele sklepów przy ulicy Powstańców czy osoby załatwiające inne sprawy w centrum.
W efekcie zdarza się, że osoba, która rzeczywiście przyjechała do bazyliki, nie ma gdzie zostawić samochodu.
Szczególnie kłopotliwe jest to w przypadku liturgii pogrzebowych odbywających się w dni powszednie. Rodzina i uczestnicy pogrzebu przyjeżdżają do kościoła, ale miejsca parkingowe są już zajęte.
Mówią mi: „Księże proboszczu, my parafianie, to nasz parking, a miejsca nie ma” – opowiada ks. Bernacki
Parking jest bezpłatny, co niewątpliwie stanowi dodatkową zachętę do korzystania z niego. Proboszcz zaznacza jednak, że parafia nie może po prostu wprowadzić opłat.
Jeszcze większym problemem są kierowcy, którzy nie ograniczają się do zajęcia miejsca parkingowego, ale wjeżdżają samochodami na trawniki i niszczą infrastrukturę.
Najtrudniejsze są sytuacje, gdzie ludzie bezmyślnie, muszę to powiedzieć, wjeżdżają na trawniki, krawężniki niszczą i nikt nie widzi tutaj żadnego problemu, bo jemu się przecież miejsce na parkingu należy – mówi proboszcz
A później za przywrócenie terenu do porządku płaci parafia.
Jesteśmy właścicielem terenu, parafia, więc my to wszystko musimy porządkować, grabić, wyrównywać – tłumaczy
W domu parafialnym działa również poradnia psychologiczna Przystań. Jej pacjenci także potrzebują miejsc parkingowych. Tymczasem, jak wskazuje proboszcz, również oni często mają problem ze znalezieniem wolnego miejsca.
Mógłbym ewentualnie jakiegoś porządkowego pana postawić, który by jakoś informował, no ale czy znajdzie się pan, który gratis będzie w zimnym powietrzu stał i kierował ruchem? Nie wiem – mówi ks. Bernacki
I tak koło się zamyka.
Parking jest potrzebny parafianom, osobom przyjeżdżającym do kancelarii, uczestnikom nabożeństw, rodzinom uczestniczącym w pogrzebach czy pacjentom poradni. Jednocześnie jest darmowy, znajduje się w centrum miasta i najwyraźniej dla części kierowców stanowi po prostu wygodne miejsce do pozostawienia samochodu.
A skoro wystarczy niespełna 10 minut, żeby zobaczyć kilka takich przypadków, trudno mówić o sytuacji wyjątkowej.
„Ja tylko po męża przyjechałam” – można powiedzieć. Niestety takich „tylko” na parkingu przy bazylice jest zdecydowanie więcej. I właśnie dlatego Proboszcz chce o problemie mówić głośno.