To wszystko jest na…

Mój kolega z pracy opowiedział mi taką oto historię…
…pewien ojciec wziął na rozmowę swojego syna, któremu jeszcze szumiało w głowie po imprezie osiemnastych urodzin, i oznajmił:
Od dziś dokładasz się na utrzymanie – na prąd, gaz, wodę, jedzenie. Co miesiąc oczekuje od ciebie sześciuset złotych.
Chłopak momentalnie przetrzeźwiał, z kolei matka podniosła lament:
Czego ty od niego chcesz?! Przecież on się jeszcze uczy, a nie do roboty! Przecież nas stać!
Ojciec jednak obstawał twardo przy swoim. Tak więc przez lata chłopak chwytał się różnych zajęć- dorywczych, popołudniowych, w weekendy. W między czasie zrobił maturę, poszedł na studia, które skończył, a na których poznał dziewczynę, która została w końcowym efekcie jego żoną. W dniu ślubu przy wejściu na salę weselną, gdzie młodzi zbierali prezenty, ojciec podszedł do panny młodej wręczając jej kopertę z pokaźną sumą, a potem odwrócił się i drugą kopertę wręczył synowi.
Co to jest?- pyta syn
Twoje pieniądze – nigdy ich nie potrzebowałem – spokojnie powiedział ojciec
Wiele lat pretensji powodowanej niezrozumieniem, lata buntu, sarkania, może i zlożeczenia, załatwione w sekundę jednym gestem. Matka wtedy też dopiero zrozumiała.
Świat zniewieściał. Rozmyły się proste męskie zasady. Mężczyźni zdezerterowali z pola bitwy pt odpowiedzialność. Ich miejsce zajmują kobiety, bo są gatunkiem inwazyjnym – jak choćby nutrie. Nie ma za to co ich obwiniać – taka ich natura. W dodatku życie nie znosi pustki.
A przecież reguła drzewa jest kompletnym przesłaniem – na sam wierzchołek drzewa wszedł nastoletni syn. Przybiegła matka i cała wystraszona zaczęła histeryzować:
Jezus Maria! Jak ty synku tam wlazłeś? Jak ty mój synku stamtąd zejdziesz?!
Przywołany krzykiem swojej żony nadszedł ojciec i na widok jaki ujrzał spokojnie powiedział:
Gratuluję synu. Nieźle. A teraz prawą nogę postaw na tej gałęzi, potem ręką chwyć konar nad sobą, potem…
Zadziałała więc pełnia – strach matki i doświadczenie ojca. Uzupełnienie.
Dziś natomiast mamy już tylko kobiecy lament oraz rzeczywistość facetów, którzy potrafią tylko zarabiać pieniądze. Większe lub mniejsze – nie ma znaczenia.
Na tą smutną refleksje nakłada się opowieść Анджея, a właściwie Andrzeja, bo woli kiedy jego imię wymawia się po polsku (swoje małe dziecko urodzone tutaj przezywa śmiesznie Made in Poland). Jest świetnie wykształconym technikiem o wąskiej specjalizacji i przed wojną zarabiał znakomite pieniądze – raczej powszechnie niespotykane na Ukrainie. Postawił nowy dom, kupił dobry samochody, miał swój ukochany motor. Wszystko zostawił.
Zapytałem go, czy mu nie żal…
Odpowiem ci tak Janusz – powiedział: Żona mówi rano w łóżku do męża: „Jak ty przez sen płakałeś. Jak ty łkałeś… że kredyt na mieszkanie, że leasing na samochód, że dzieci trzeba wykształcić… Mąż patrzy na żonę i mówi: „Ale ja nie spałem”.
Kiedy żeśmy się z Andrzejem śmiali z tego dowcipu, położył mi serdecznie rękę na ramieniu, spojrzał rozbawionym, jasnym wzrokiem, i powiedział:
Tak, Janusz – усе це на хуй…